رفتن به محتوا

پروژستین‌های توصیه‌نشده (MPA)

MPA چیست؟

مدروکسی‌پروژسترون استات (MPA) یک پروژستین مصنوعی است که معمولاً با این نام‌های تجاری شناخته می‌شود:

Provera (خوراکی، 5-10 mg)
Depo-Provera (تزریقی، 150 mg/3 months)

MPA زمانی به‌طور گسترده در هورمون‌درمانی پس از یائسگی استفاده می‌شد، اما کارآزمایی‌های بالینی بزرگ (مطالعهٔ WHI) خطرهای قابل‌توجهی را آشکار کردند.

چرا توصیه نمی‌شود

۱. خطر VTE را به‌طور قابل‌توجهی افزایش می‌دهد

در مقایسه با پروژسترون طبیعی، MPA خطر ترومبوآمبولی وریدی (VTE) را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد^[2]^[3]:

خطر VTE با MPA + استروژن: RR تقریباً 2.0-2.5
خطر VTE با پروژسترون طبیعی + استروژن: RR تقریباً 1.0 (بدون افزایش معنادار)

۲. اثرات متابولیک نامطلوب

ممکن است HDL (کلسترول «خوب») را کاهش دهد
اثرات نامطلوب بر مقاومت به انسولین
افزایش وزن

۳. جایگزین‌های ایمن‌تری وجود دارند

پروژسترون میکرونیزه: طبیعی/زیست‌همسان، از نظر خطر VTE خنثی
دیدروژسترون: فراهمی زیستی خوراکی بهتر، داده‌های ایمنی برتر
هیدروکسی‌پروژسترون کاپروات: گزینهٔ تزریقی

اگر هم‌اکنون از MPA استفاده می‌کنید

شرایط استثنایی

در محیط‌هایی با منابع محدود که MPA ممکن است تنها پروژستوژن در دسترس باشد:

از کمترین دوز ممکن استفاده کنید
پایش عوامل خطر VTE را تشدید کنید
ترک سیگار و مدیریت وزن را در اولویت قرار دهید
به‌محض در دسترس شدن، به پروژسترون طبیعی یا دیدروژسترون تغییر دهید